Αρμένιο Λατίνοι Κόπτες και Αβησσύνιοι

 

Όλες οι Ορθόδοξες Εκκλησίες και εκκλησιαστικές αποστολές που έδρασαν στο παρελθόν και δρουν σήμερα στην Αγια Γη υπάγονταν εκκλησιαστικά στη δικαιοδοσία του νόμιμου Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου της Ιερουσαλήμ. Εκτός όμως από τις ορθόδοξες χριστιανικές κοινότητες, υπάρχουν και άλλα πατριαρχεία, μοναχικά τάγματα και οργανωμένες εκκλησιές μη ορθόδοξες, οπως το Πατριαρχείο των Αρμενίων και των Λατίνων και οι αρχιεπισκοπές των Κοπτών, Σύρων και Αβησσυνίων. Οι μη ορθόδοξες αυτές εκκλησίες δημιουργήθηκαν στο Μεσαίωνα κάτω από ειδικές και πολιτικές καταστάσεις και συνθήκες.

 

Το Αρμένικο Πατριαρχείο της Ιερουσαλήμ.

 

Οι Αρμένιοι στους πρώτους αιώνες του Χριστιανισμού μέχρι και τον 7ο αιώνα ανήκον στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία. Ως ομόθρησκοι συζούσαν  με τους Έλληνες και με τους ορθόδοξους άλλων εθνοτήτων στις πόλεις, στα χωριά και στα μοναστήρια της Αγίας Γης. Στην Ιερουσαλήμ ηταν συγκεντρωμένοι σε δική τους συνοικία. Βρίσκονταν στο βόρειο μέρος, έξω από τη σημερινή Πύλη τής Δαμασκού.

Στον 6ο αιώνα οι Αρμένιοι προσχώρησαν στην αίρεση του Μονοφυσιτισμού και έτσι οταν η βυζαντινή πολιτική εξουσία στη Παλαιστίνη καταλύθηκε από τους Άραβες το 638, αποχώρησαν από τον κορμό της Ορθοδοξίας και αναγνωρίσθηκαν από τους κατακτητές σαν ανεξάρτητη Αρμενική Εκκλησία.

Μετά την έξωση των σταυροφόρων η Αρμενική Εκκλησία της Ιερουσαλήμ ανακηρύχθηκε σε πατριαρχείο ( 1311 ). Έκτοτε συνυπάρχει με το Ελληνορθόδοξο και συμμετέχει στη κηδεμονία και προστασία των προσκυνημάτων.

 

Το Λατινικό Πατριαρχείο της Ιερουσαλήμ.

 

Η κατάληψη της Ιερουσαλήμ από τους Σταυροφόρους το 1099 έφερε επίσημα στην Αγία Γη το λατινικό κλήρο και το δυτικό μοναχισμό στην Άγια Γη. Οι Σταυροφόροι κατακτητές έδιωξαν το νόμιμο Ορθόδοξο Πατριάρχη και στη θέση του διόρισαν Λατίνο. Με την έξωση των Σταυροφόρων διαλύθηκε και το πατριαρχείο τους.

Πεντακόσια χρόνια αργότερα, το 1847. επανιδρύθηκε το λατινικό πατριαρχείο της Ιερουσαλήμ με σκοπό να προωθήσει τα εκκλησιαστικά και θρησκευτικά συμφέροντα της Δυτικής Εκκλησίας στην Ανατολή και ειδικά στην Άγια Γη.

Το λατινικό πατριαρχείο της Ιερουσαλήμ απευθύνεται μόνο για τους καθολικούς κατοίκους της Παλαιστίνης, για τις εκκλησίες τους και το κλήρο τους. Τη κηδεμονία των προσκυνημάτων την έχουν αναλάβει οι Φραγκισκανοί μοναχοί.

 

Το Μοναχικό Τάγμα των Φραγκισκανών.

 

Οι Φραγκισκανοί μοναχοί εγκαταστάθηκαν για πρώτη φορά στην  Ιερουσαλήμ το 1335 σαν απλοί προσκυνητές Με τον καιρό ο αριθμός τους αυξήθηκε και η διαμονή τους έγινε μόνιμη. Πήραν ενεργό μέρος στις διαμάχες για τη προστασία και κηδεμονία των προσκυνημάτων και με τη βοήθεια των λατινικών κρατών της Ευρώπης και ειδικά της Γαλλίας απέκτησαν πολλά δικαιώματα και προνόμια. Η Δυτική Εκκλησία με παπικό ορισμό, ανάθεσε στους Φραγκισκανούς τη κηδεμονία των λατινικών προσκυνημάτων γι αυτό και ονομάζονται σι Κουστωδοί της Αγίας Γης.

 

Κόπτες και Αβησσυνοί

 

Οι Κόπτες ( Αιγύπτιοι ) και οι Αβησσυνοί ( Αιθίοπες ) χριστιανοί ηταν γνωστοί στην Αγια Γη από τους πρωτοχριστιανικούς χρόνους. Οπως οι Αρμένιοι έτσι και οι δυο αυτοί λαοί αποδέχθηκαν το Μονοφυσιτισμό και αποκόπηκαν από την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία.

Το καθεστώς των Μαμελούκων (1250-1517 ) παραχώρησε στις δυο αυτές κοινότητες αρκετά προνόμια στα προσκυνήματα της Ιερουσαλήμ μερικά από τα Οποία διατηρούν μέχρι σήμερα. Αν και ομόθρησκοι και σχεδόν συγκάτοικοι στο ίδιο μοναστήρι, οι δυο αυτές χριστιανικές κοινότητες ζουν χωριστά η μια από την άλλη οργανωμένοι σε ανεξάρτητες αρχιεπισκοπές.

 

 

Η Θάλασσα της Γαλιλαίας  

 

 

Η φυλακή του Χριστού στο πραιτώριο

Το Ορθόδοξο Καθολικό του Ναού της Αναστάσεως

 

Η Ροτόντα με το Κουβούκλιο του Πανάγιου Τάφου

Ο Ναός της Αναστάσεως