ΕΝΔΟΞΟΤΑΤΟΣ, ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΕΣΤΑΤΟΣ, ΙΛΛΟΥΣΤΡΙΟΣ ΑΡΧΩΝ ΚΥΡ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Γ΄ ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ (=ΑΝΤΙΒΑΣΙΛΕΥΣ), ΠΡΙΓΚΙΨ ΚΑΙ ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΞΙΦΙΛΙΝΟΣ, ΚΟΜΝΗΝΟΣ, ΔΟΥΚΑΣ, ΜΟΥΡΟΥΖΗΣ, ΜΑΜΜΩΝΑΣ, ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ, ΧΑΝΤΖΕΡΗΣ,

Ο ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ.

 

 

            Ο Ενδοξότατος, Μεγαλοπρεπέστατος, Ιλλούστριος Άρχων Κυρ Γεώργιος Σοφώτατος Κουροπαλάτης ο Κωδινός, ως αρμόδιος οφφικιάλιος (=Αυλικός Αξιωματούχος) αρμόδιος επί θεμάτων εθιμοτυπίας του Ιερού (= Αυτοκρατορικού) Παλατίου στην Αυλή των Παλαιολόγων τον 14ο αιώνα έγραψε:

 

            «... μεν εώια έθνη διδόασι την τιμήν τωι βασιλεί ως διαδόχωι  του πατρικού οίκου του Αλεξάνδρου, τα δ’ αυ εσπέρια ως του μεγάλου Κωνσταντίνου διαδόχωι».

 

            (Δηλ. «Τα μεν ανατολικά έθνη τιμούν τον Βασιλέα ως διάδοχο ο οποίος κατάγεται από τον πατρικό οίκο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ενώ τα δυτικά τον τιμούν ως διάδοχο του Μεγάλου Κωνσταντίνου »).

 

            Ο Μέγας Αλέξανδρος, από την εποχή του Βυζαντίου ακόμα, νοείτο ως Αλέξανδρος Α΄, ενώ ως Αλέξανδρος Β΄ νοείτο ο Αυτοκράτωρ της Μακεδονικής Δυναστείας, της Αυτοκρατορίας της Ρωμανίας, που βασίλεψε τα έτη 912-913.

 

            Ένας τρίτος Αλέξανδρος, περί το 1821, παρά λίγο να στεφθεί «Βασιλεύς των Ελλήνων και Αυτοκράτωρ Ρωμαίων»:  Ο Αρχηγός της Ελληνικής Επαναστάσεως Αλέξανδρος Υψηλάντης!!!

 

            Ασχέτως εάν, λόγω συνθηκών, δεν εστέφθη ποτέ ως Αλέξανδρος Γ΄ ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, εντούτοις αυτό ακριβώς ήταν το Μυστικό Σχέδιο της Φιλικής Εταιρείας και της Επαναστάσεως του 1821:

 

            Η απελευθέρωση των υποδούλων θεμάτων της Αυτοκρατορίας της Ρωμανίας και η επανασύστασή της με Αυτοκράτορα τον Στρατηγό του ομοδόξου Τσαρικού στρατού, Ηγέτη της Ελληνικής Επαναστάσεως, Αρχηγό της Φιλικής Εταιρείας (ο οποίος έφερε επίσης τον βαθμό του Αρχιερέως των Ελευσινίων Μυστηρίων και το αξίωμα του Επιτρόπου της Αοράτου Αρχής της Φιλικής Εταιρείας) και απόγονο των Συγκλητικών Οίκων των Ξιφιλίνων, των Κομνηνών, των Δουκών, των Μουρούζηδων, των Μαμμωνάδων, των Παλαιολόγων και του κλάδου των Χαντζερήδων του Βυζαντίου, Κυρ Αλέξανδρο Γ΄ Επίτροπο, Πρίγκιπα και Αρχηστράτηγο Ξιφιλίνο, Κομνηνό, Δούκα, Μουρούζη, Μαμμωνά, Παλαιολόγο, Χαντζέρη τον Υψηλάντη, που καταγόταν από τον Συγκλητικό Οίκο των Υψηλαντών, οι οποίοι  ονομάστηκαν έτσι επειδή κατοικούσαν στην κωμόπολη  Υψηλά (στα ποντιακά προφέρεται Ύψαλα) της Τραπεζούντος του Πόντου και επιμείχθηκαν στο πέρασμα του χρόνου με τους λοιπούς προαναφερθέντες Συγκλητικούς Οίκους.

 

            Ενδεικτικά 2 από τους επιφανεστέρους Συγκλητικούς προγόνους του Κυρού Αλεξάνδρου Γ΄ του Υψηλάντη την εποχή του Βυζαντίου ήταν:

 

            1) Ο Βυζαντινός Πατριάρχης Ιωάννης Η΄ ο Ξιφιλίνος, Μέγας Νομομαθής, Φιλάνθρωπος, Ερμηνευτής των Γραφών και Μαθητής του Μιχαήλ Ψελλού, για τον οποίο υπάρχει ήδη βιογραφικό του στο Αρχείο του κλαμπ μας στη διεύθυνση http://clubs.pathfinder.gr/IMPERIUMROMANIAE/487469?file=19&folder=63972.

 

            2) Ο Ενδοξότατος (= με Δικαίωμα Ψήφου) και Μεγαλοπρεπέστατος (= με Ανώτατο Ενεργό Δημόσιο Αξίωμα) Ιλλούστριος (= της Ανωτάτης Βαθμίδος Ευγενείας) Άρχων Κωνσταντίνος, Σεβαστοκράτωρ (= υπ’ αριθμ. 2 στην τιμητική ιεραρχία αμέσως μετά τον Αυτοκράτορα), Μέγας Δομέστικος (= Αρχηγός Στρατού), Κόμης Κονσιστωριανός Συστατήριος (= ex officio Μέλος του Συμβουλίου του Στέμματος ή Υπουργικού Συμβουλίου), Υψηλάντης ο ΞιφηλλινόςΞιφιλίνος), ο οποίος ως επικεφαλής του Αυτοκρατορικού Στρατού, πολλάκις απέκρουσε ηρωικά τις προσβολές των βαρβάρων Τούρκων και για να τον ανταμείψει ο Αυτοκράτωρ Μανουήλ Β΄ ο Παλαιολόγος, το 1390, τον νύμφευσε με την κόρη του, απονέμοντάς του παράλληλα και τον Τίτλο του Σεβαστοκράτορος.

 

                Ο τίτλος "Επίτροπος", που έφερε ο Αλέξανδρος Υψηλάντης είναι επίσης Βυζαντινός και σύμφωνα με την Βυζαντινή εθιμοτυπική ορολογία σημαίνει "Αντιβασιλεύς".

 

            Ο Επίτροπος, στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία, υποκαθιστούσε σε περίπτωση ανηλικότητος, αδυναμίας ασκήσεως καθηκόντων του, ή – όπως εν προκειμένωι - μη εισέτι εκλογής του, τον νόμιμο Αυτοκράτορα.

 

            Σύμφωνα δε με την Βυζαντινή νομοθεσία, καθήκοντα Επιτρόπου ασκούσε ex officio ο Πανυπερσέβαστος Πρωτόβαθρος του Λαμπροτάτου Τάγματος της Ιεράς Ενδοξοτάτης Συγκλήτου που ήταν αρχικά ο εκάστοτε Μάγιστρος των Θείων Βασιλικών Οφφικίων των Τάξεων του Ιερού Παλατίου.

 

            Στην συνέχεια το αξίωμα αυτό διασπάστηκε σε επιμέρους αξιώματα όπως π.χ. του Μεγάλου Δομέστικου (=Αρχηγού του Στρατού), του Κουροπαλάτου (= Επικεφαλής της Εθιμοτυπίας) και του Μεγάλου Άρχοντος Λογοθέτου (=Πρωθυπουργού), εξουσίες με τις οποίες, ουσιαστικώς και εκ των πραγμάτων, περιεβλήθη κατά την Εθνεγερσία του 1821 ο Αλέξανδρος Υψηλάντης.

 

            Επομένως ο "υποψιασμένος", από άποψη εμπειρίας σε θέματα Βυζαντινής Εθιμοτυπίας, μπορεί πολύ εύκολα να διακρίνει πίσω από τους τίτλους του Αλέξανδρου Υψηλάντη ότι η Αόρατη Αρχή της Φιλικής Εταιρείας, επικεφαλής της οποίας ήταν, με την ιδιότητα του Επιτρόπου, ο ίδιος ο Υψηλάντης, ήταν στην πραγματικότητα το υποκρυπτόμενο "Ιερό Μέγα Κονσιστώριο", δηλ. η Προϊσταμένη Αρχή του υπό επανασύσταση "Λαμπροτάτου Τάγματος της Ιεράς Ενδοξοτάτης Συγκλήτου" της Αυτοκρατορίας της Ρωμανίας, που ήταν η «Βουλή» των «Εκ Προσώπων» των Συγκλητικών Οίκων, η οποία, μεταξύ άλλων, είχε την αποκλειστική αρμοδιότητα και νομιμοποιείτο να εκλέξει Αυτοκράτορα!!!

 

            Αρκεί μια απλή ανάγνωση των ονομάτων των υψηλόβαθμων στελεχών της Φιλικής Εταιρείας και θα μας πείσει ότι θα δυσκολευτούμε πολύ να βρούμε κάποιον που να μην κατάγεται από Συγκλητικούς Οίκους του Βυζαντίου!!!…

 

            Τέλος ο τίτλος "Πρίγκιψ", που σημαίνει "Ηγεμών", τον οποίο έφερε ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, υποδηλώνει στην πραγματικότητα τον νόμιμο διάδοχο του θρόνου της Αυτοκρατορίας της Ρωμανίας (εξ αντιδιαστολής προς τον αντίστοιχο τίτλο του Ηγεμόνος της Βλαχίας, που ήταν «Βοεβόδας» και τον οποίο έφερε ο παππούς του, επίσης ονομαζόμενος Αλέξανδρος ).

 

            Αξίζει να σημειωθεί ότι το Μέρος Α΄, του Κεφ. Α΄ της Μυστικής Επαναστατικής Προκηρύξεως του (αναλυτικού και λεπτομερούς) Γενικού Σχεδίου της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821, που ο ίδιος συνέταξε, είχε τον τίτλο: «Το Μερικόν περί Κωνσταντινουπόλεως Σχέδιον», στο οποίο προέβλεπε ανακατάληψη της Κωνσταντινουπόλεως από τον Ελληνικό Επαναστατικό Στρατό, ενώ μέσα σ’ αυτό προσφωνούσε τους αποδέκτες του αποκαλώντας τους «Αδελφοί Βυζάντιοι»!!!...

 

            Σε άλλα πάλι άρθρα του ίδιου Μυστικού Σχεδίου προέβλεπε πλήρως οργανωμένες πολεμικές και ναυτικές επιχειρήσεις, μεταξύ άλλων, στον Εύξεινο Πόντο και στην Ιωνία!!!...

 

            Δυστυχώς κατά την Επανάσταση του 1821, λόγωι της αναμίξεως των ξένων δυνάμεων, επ’ ωφελείαι ιδίων αυτών συμφερόντων καθώς και του εμφυλίου πολέμου που ακολούθησε, η Ελλάς έχασε την ιστορική ευκαιρία να επανασυσταθεί ως Αυτοκρατορία της Ρωμανίας, με πρώτο Βασιλέα και Αυτοκράτορά της τον Μέγιστο Πόντιο Ήρωα Αλέξανδρο Υψηλάντη, που αν και διέθεσε όλη την προσωπική και οικογενειακή του περιουσία και διακινδύνευσε την ζωή του για τον Αγώνα, εντούτοις πέθανε  εγκαταλελειμμένος στην Βιέννη το 1928, σε ηλικία 36 μόλις ετών, χωρίς να προλάβει να δει την ολοκλήρωση του αρχικού του Σχεδίου.

 

            Έφυγε όμως πλήρως ευχαριστημένος και ικανοποιημένος, επειδή κατόρθωσε να απελευθερώσει σημαντικά εδάφη της πάλαι ποτε Αυτοκρατορίας της Ρωμανίας, που απετέλεσαν το νεοσύστατο τότε Ελληνικό κράτος.    

 

            Όταν έκλεισε τα μάτια του, η καρδιά του που κάποτε έκλεινε μέσα της το αίμα πολλών Συγκλητικών Οίκων του Βυζαντίου και κτυπούσε μόνο για την αγαπημένη του Ελλάδα, αφαιρέθηκε σύμφωνα με την επιθυμία του και στάλθηκε πίσω στα άγια χώματα, για τα οποία αγωνίστηκε με απαράμιλλη  αυταπάρνηση όσο ζούσε …        

           

            Δυστυχώς το επίσημο Ελληνικό κράτος μόλις το 1964 ενδιαφέρθηκε να μεταφέρει τα οστά του Αρχηγού του Αγώνα πίσω στην πατρίδα!!!...

 

            Ο τάφος του βρίσκεται σήμερα στο Πεδίο του Άρεως, μπροστά στην εκκλησία των Ταξιαρχών.

 

            Ίσως θα έπρεπε όλες οι γενιές των Ελλήνων να αισθάνονται έμπρακτη ευγνωμοσύνη προς τον απελευθερωτή και λυτρωτή τους και παρά το γεγονός ότι ο ίδιος δεν στέφθηκε ποτέ, θα έπρεπε εντούτοις να τον τιμούν και να τον μνημονεύουν εις τους αιώνες των αιώνων ως τον «Κύρη Αλέξανδρο Γ΄, Πιστό εν Χριστώι τωι Θεώι Βασιλέα των Ελλήνων και Αυτοκράτορα Ρωμαίων,  τον Υψηλάντη»!!!...

 

            Και γιατί όχι, ίσως κάποτε οι Έλληνες να τον στέψουν, τιμητικώς, έστω και μετά θάνατον, «Βασιλέα και Αυτοκράτορά» τους, μιας και ο ίδιος τόσο πολύ το ήθελε, αλλά κυρίως, μιας και ακόμα περισσότερο, τόσο πολύ το άξιζε!!!…

 

            Περισσότερα για το γενεαλογικό δένδρο του Αλέξανδρου Υψηλάντη, το Μυστικό «Γενικό Σχέδιο» της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821, καθώς και ονοματεπώνυμα Μελών της Φιλικής Εταιρείας που κατάγονται από Συγκλητικούς Οίκους της Αυτοκρατορίας της Ρωμανίας, μπορείτε να  διαβάσετε πιο αναλυτικά, μεταξύ άλλων και στα βιβλία:

 

1)      «Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης και η Φιλική» του Περικλή Ροδάκη, από εκδόσεις «Γόρδιος».

2)      «Φιλική Εταιρία» του Ιωάννου Φιλήμονος από εκδόσεις «Εκδόσεις Κουλτούρα»

3)      «Φιλική Εταιρεία» του Σακελλάριου Σακελλαρίου από εκδόσεις «Χρυσογέλου».

4)      «Αλέξανδρος Υψηλάντης» του Ελευθερίου Μωραϊτίνη-Πατριαρχέα από εκδόσεις «Εξάντας».

5)      «Η Φιλική Εταιρεία» του  Ε. Γ. Πρωτοψάλτη της «Ακαδημίας Αθηνών».

6)      «Μουσείο της Φιλικής Εταιρείας» του «Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού»

7)      «Φιλική Εταιρία α. Παράνομα Ντοκουμέντα β. Απομνημονεύματα Αγωνιστών»  του Τάσου Βουρνά από εκδόσεις «Τ. Δρακόπουλου»  κλπ

 

 

 

 

TRENCAVEL 24-3-2006